Lieve kleine kerel toch.. (Update)

Een tijdje geleden kon je hier lezen dat we met onze mini-man tegen een aantal probleempjes opboksten. We hebben in tussentijd niet stilgezeten alleen wist ik niet zo goed wat ik moest schrijven tijdens deze “wachtperiode”.

Nu heb ik even de moed gevonden om in mijn pen te kruipen en wat gedachten en gevoelens van mij af te schrijven. En ik ga niet rond de pot draaien, het waren helse weken voor ons gezin. Wie me kent en me de afgelopen weken zag, zal waarschijnlijk denken: “Ale jong, daar heb ik niets van gezien!” Ik kan dan ook perfect alles verbergen naar de buitenwereld toe. Vorige week resulteerde dat dan ook in een mentale crash en een fameuze maagontsteking. Ik wist niet eens dat mijn maag zoveel pijn kon doen. Die maag miserie is intussen van de baan alleen ben ik nu de laatste dagen enorm draaierig alsof ik constant dronken rondloop. Ik denk dat ik een van dezer dagen de dokter nog maar eens een bezoekje breng.

IMG_0921

Goed, om op de mini-man terug te komen. De eerste schoolweken waren op zijn zachtst uitgedrukt pittig. Terug in het schoolritme komen, was een enorme uitdaging. Na een paar dagen lag hij dan ook compleet uitgeteld op de zetel. Gelukkig kregen we direct hulp van school en CLB en was het begrip heel groot. Hij is een aantal keer met de directeur gaan praten en dat lijkt wel een schot in de roos. Het feit dat hij weet dat hij naast ons ook steeds bij hem terecht kan, doet hem duidelijk goed!

Wat niet wil zeggen dat alles nu op wieltjes loopt hier. Herinner je je nog het huiswerkdrama van verleden schooljaar? Wel, guess what? It is back, Stronger than ever! Juist ja! Van “agenda vergeten” tot “geen zin” of “huiswerkmap niet mee”, er is geen enkel excuus dat we nog niet gehoord hebben. Dat huiswerk niet willen maken, is niet omdat hij het niet kan ofzo maar het is gewoon te veel op het einde van de dag! Een hele dag geconcentreerd volgen in de klas, eist hier ’s avonds echt zijn tol. Zijn hoofdje kan dat nu eenmaal niet aan!

Structuur is dan ook essentieel geworden bij ons. We willen het hem gemakkelijk mogelijk maken dus hebben we zowat alle manieren gebruikt die we konden bedenken om hem die structuur ook aan te bieden. De meesten hebben echter gefaald.Over waarom ze faalden heb ik echter geen idee. Een aantal weken geleden zag ik bij een collega-blogger de “scrum-methode” passeren. Iets wat eigenlijk niet gebruikt wordt thuis maar in bedrijven om werknemers te stimuleren. Met veel opzoekwerk heb ik wel een en ander voor mekaar gekregen. Ik schrijf hier wel nog een aparte blog over. In essentie komt het er op naar dat er dagelijks taken aan de koelkast hangen. Wanneer die taak gedaan is, mag die verwijderd worden. Deze methode lijkt tot nu toe het beste te werken hoewel er af en toe een kaartje bij een broer of zus belandt of het kaartje wordt weg gehaald wanneer dat nog niet mag.

Naast deze kleine aanpassingen thuis is mini-man intussen onder de NMR geweest, om uit te sluiten dat er toch niets aan de hand is met zijn hersenen. Ook dit was een hele beproeving om te doen. Vijftien minuten stilliggen voor een kind is al een hele opgave, laat staan voor die van ons! Het stil liggen op zich, vond hij nog meevallen maar zijn hoofd dat moest vastliggen in een “kooitje” heeft een enorme indruk nagelaten. De resultaten waren gelukkig goed maar dat wil wel zeggen dat we onze zoektocht naar oplossingen moeten verder zetten! Als we die ooit gaan vinden…

 

Dikke kus, Sofie X

Hij komt, ook bij ons!

Yes! Ook hier passeert hij ons huisje. Tenminste dat hopen de kinderen toch. De magie er rond is dit jaar echter wel volledig weg want ook onze jongste telg weet intussen hoe de vork aan de steel zit! Voorlopig verandert er momenteel ook niets voor hem. Hij zal nog steeds cadeautjes krijgen. We hebben onze kinderen altijd gevraagd om de magie levendig te houden voor de jongsten en dat is heel goed gelukt. Nu mogen ze de lippen stijf op elkaar houden voor het nichtje en het neefje!

1

Maar hoe gaan wij hier nu om met cadeautjes voor Sinterklaas? Tot ze 12 zijn krijgen ze iets wat op hun lijstje staat, afhankelijk van de prijs kan dat ook iets meer zijn. Daarna krijgen ze centjes en eens 18 (ja, die hebben we ook al) krijgen ze enkel nog chocolade en mandarijntjes. We hebben er ook altijd op gelet om maar bij 1 Sinterklaas op bezoek te gaan. Kwestie van niet te veel verwarring te krijgen. Uiteraard keken we altijd samen naar de intrede op tv.

Sinterklaas komt hier ook echt op 6 december, niet in het weekend ervoor omdat dat makkelijker is, nee gewoon op 6 december! Hij komt ook alleen bij ons. We hebben een aantal jaren geleden een periode gehad waar hij ook bij de meme’s, pepe’s, tantes en nonkels kwam maar geloof mij het aantal speelgoed dat hier dan werd aangesleept, was echt niet meer normaal! Daar zijn we dan ook mee opgehouden. Alleen, nu zijn we zelf nonkel en tante en je kan je wel inbeelden dat deze tante haar niet heeft kunnen inhouden om die twee prutskes te voorzien van heel wat speelgoed! Ik zou er dan ook graag een traditie van maken om Sinterklaas bij ons te vieren!

2

De laatste jaren is er heel wat heisa rond Sinterklaas en zijn Zwarte Pieten. Eerlijk, ik begrijp het allemaal niet zo goed. Toen ik klein was, werd me altijd verteld dat Zwarte Piet zwart is door het roet van de schoorsteen. Zo hebben we het ook doorgegeven aan onze kinderen. Nooit in heel mijn leven heb ik de link gelegd met slaven en slavernij! Voor mij klinkt dit dus echt compleet belachelijk! Laat staan dat daar rellen voor moeten uitbreken en dat heel het kinderfeest daarvoor moet verpest worden!

3

Hopelijk vergeet Sinterklaas jullie huisje ook niet vannacht!

Sofie X