Ik kwam er na vierenhalve maand achter dat ik zwanger was van nummer 4

Dat er na dochter 3 nog een baby zou komen daar waren we het allebei over eens. Eerst een jaar of twee wachten en daarna zagen we wel wat er kwam! Moeder natuur dacht er echter het hare van.

Bij de oudste twee nam ik de pil en werd ik toch zwanger. Bij dochter 3 na amper 1 maand gestopt te zijn met de pil, was het al prijs. We gingen dus na de bevalling voor een andere oplossing en in overleg met de gynaecoloog leek de prikpil wel iets voor ons! Elke 3 maand achter een spuitje, wel telkens op tijd, moeilijk kon dat toch niet zijn? Zo gezegd zo gedaan!

Een dikke 6 maanden na de geboorte van dochterlief stond ik op een zondagnamiddag pannenkoeken te bakken. Plots werd alles zwart en viel ik flauw. Ik werd wakker terwijl vriendlief naast mij op de grond zat.
Ik stamelde dat ik dacht dat ik zwanger was. Hij schoot in de lach maar zag al snel aan mijn gezicht dat het menens was.

De dag erna ging ik naar de huisarts. Die mij net niet gek verklaarde want ik had perfect op tijd mijn prikpil gehad en de laatste was nog maar een week ervoor gezet. Uiteindelijk nam ze toch een bloedstaal en beloofde ze me ’s avonds te bellen maar ik hoefde me geen zorgen te maken.

Nog nooit duurde een dag zo lang en even dacht ik zelfs dat ze me vergeten was. Maar toen ze uiteindelijk belde en zei dat ik even moest gaan zitten, wist ik hoe laat het was en dat mijn gevoel juist was. Op de vraag hoelang ik dan zwanger was, zei ze dat mijn HCG waarde aangaf dat het zo een zes weken was. Ik werd wel onmiddellijk doorverwezen naar de gynaecoloog omdat ik nog maar net die prikpil gehad had en een echo zou best zo snel mogelijk gebeuren.

Tranen met tuiten hebben we allebei gehuild want eerlijk is eerlijk, dit stond niet op de planning, hoe welkom het later zou zijn, met twee kleuters in huis en nog een baby, was dit gewoon niet haalbaar.
Denk maar aan een grotere auto en verhuizen want we leefden echt wel krap!

Maar goed, de dag erna belde ik mijn gynaecoloog en kon ik jammer genoeg niet bij hem terecht de eerste maanden. Zijn vrouw had net haar pols gebroken en hij nam al haar patiënten erbij waardoor hij overvol geboekt zat. Gelukkig kon ik 2 dagen later terecht bij een andere.

Gepakt met een Maxi-Cosi in de hand trokken we op donderdagavond naar het ziekenhuis. We zaten amper 2 minuten of we werden al binnen geroepen. Ik vertelde kort mijn verhaal en mocht plaatsnemen op tafel. Gespannen zaten we allebei te kijken naar het schermpje, op zoek achter dat stipje! Een stipje hebben we nooit gezien, integendeel, we zagen een hoofd, een lichaam, twee armen en twee benen. En alsof dat nog niet genoeg was, vroeg de dokter doodserieus: Wil je weten wat jullie krijgen?

Ik heb nog nooit iemand zo snel lijkbleek zien worden als vriendlief die avond. Sprakeloos keken we elkaar aan. En het duurde even voor we echt beseften wat hij eigenlijk vroeg. Ik herinner me vaag nog dat ik vroeg hoe lang ik dan eigenlijk al zwanger was. En ergens nog verder weg zei hij iets van halfweg en een jongen.



Hoe we terug aan de auto geraakt zijn weet ik niet meer. Laat staan hoe we thuis geraakt zijn. Ik weet alleen dat 4 maanden heel kort is om je voor te bereiden op een baby.

Ik kreeg vaak de vraag of het nu echt kan dat je zwanger kan zijn zonder dat je het weet. Ja, het kan! Geen stampje, geen buikje nee, echt helemaal niets. Was het nu omdat het een jongen was dat de zwangerschap ook anders liep dan bij de meisjes, wie zal het zeggen?

Gelukkig was er met de baby, ondanks die laatste en dus ook voorlaatste prikpil, niets aan de hand. Want dat was onze grootste angst, dat de stoffen uit die spuit toch iets  achtergelaten zouden hebben.

Senne werd geboren exact 19 dagen nadat dochter 3 haar eerste verjaardag vierde. Het was pittig, heel pittig. De overgang van drie naar vier kinderen was voor mij dan ook de zwaarste! Maar als ik de band tussen die twee zie, was het het allemaal meer dan waard.

Zwanger na amper 3 maanden samen…

Als het goed zit, zit het goed. Dat voel je in elke vezel van je lijf. Uren en uren hebben we gepraat. Over hoe we het leven zien in de toekomst, over kinderen, over echt alles wat je maar kan bedenken. Elk puzzelstukje viel op zijn plaats. Mijn hart werd enkel maar groter. Je kan hier lezen hoe we elkaar ontmoet hebben.

En hoe gek het ook klinkt, na 2 maanden samen waren we zo zeker van elkaar dat ik stopte met de pil en we hoopten dat er snel een broertje of zusje zou volgen voor de twee meisjes. Niemand die ooit had gedacht dat ik 1 maand later tranen van geluk zou huilen op het toilet omdat er twee streepjes verschenen op die zwangerschapstest. Ik deed er nog twee voor de zekerheid maar ook die waren overduidelijk! We waren zwanger van nummertje drie. Nummertje 3 voor zowel mij als meneer liefde want die eerste twee had hij al volledig in zijn hart gesloten.

En dan komt het moment dat je voor het eerst naar de gynaecoloog mag. Spannend, zal alles wel oké zijn? Maar hij stelde ons al snel gerust en we konden opgelucht adem halen. Tot hij even later zei: “Het zal ook een tweeling zijn!” Ik denk dat we alle twee lijkbleek zagen. Meneer de gynaecoloog herpakte zich dan ook snel door te vervolgend: “van sterrenbeeld hé.”

Ik had een droomzwangerschap. Geen kwaaltje, geen krampje, helemaal niets. Na 13 weken wisten we dat we een derde dochter kregen. Iets waar de grote zussen superblij mee waren! Papa hoopte stiekem op een jongen maar geloof mij, ze draaide hem al snel rond haar kleine vingertje en nu nog zal ze sneller naar hem gaan dan dat ze naar mij komt.

Phebe werd op 2 juni 2004 geboren na een zwangerschap van 38 weken. Een jongedame die al snel begreep dat mama graag slaapt ’s nachts. Eentje die alles deed volgens “het boekje”.

Ze groeide als kool, liep toen ze 1 was. Riep sneller mama en papa dan we ons konden inbeelden. En zorgde ervoor dat zowel haar meme en pepe hun hart ook 1 maat groeide.

Intussen is ze een jongedame van 15. Een behulpzame meid die weet waarvoor ze staat en weet wat ze wil bereiken in het leven. Zo eentje die meer aan een ander denkt dan aan zichzelf. Eentje waar we al snel even trots op waren als op die twee zussen van haar.

Liefs, Fie

Budgetvriendelijke kledij

Kledij, het blijft hier een grote hap uit het budget. Vijf kinderen elk seizoen in het nieuw steken, het kost wat. En dat terwijl je stiekem hoopt dat er nog iets van de vorige ronde groot genoeg is


Eigenlijk kan ik niet veel geld uitgeven aan kledij. Daarmee bedoel ik dat ik het niet zie zitten om tientallen of honderden euro’s uit te geven aan kledingstukken die ze amper een paar maanden, als je geluk hebt, dragen. Gelukkig bestaan er tegenwoordig top alternatieven die qua prijs en kwaliteit niet moeten onderdoen voor de duurdere merken!

Eén van die winkels die de laatste maanden voor Thies mijn absolute favoriet is, is Zeeman. Je vindt er met de regelmaat van de klok een nieuwe collectie. En geloof mij als je niet snel genoeg bent, kan je fluiten naar die stuks!

Onze mini is grote fan van de T-shirt en de truien. Hij heeft er dan ook al een aantal liggen in de kast. Zeg nu zelf een t-shirt voor amper 2,99 of 3,99 euro, daar kan je toch niet voor sukkelen. De truien zijn vaak voorzien van een quote en net als mama draagt hij die supergraag! De t-shirts hebben ze ook in de maat van grote broer dus af en toe lopen ze hier te twinnen in huis!

Het enige waar je wel moet opletten, stop niets in de droogkast, ze krimpen namelijk heel makkelijk!

Daarnaast vind je er ook een uitgebreid assortiment aan halloween spullen. En laat dat nu net mijn favoriete dag van het jaar zijn! Oké, oké kerst is leuk, Sinterklaas is leuk maar ik vind dat hele griezelige gedoe net iets leuker!

Spinnen, heksenhoed, mijn trui, Thies zijn pyjama en de lampion, je vindt het er allemaal!

Deze blog kwam tot stand in samenwerking met Zeeman.

Drie jaar single mom en toen kwam hij…

Na de geboorte van de meisjes ben ik drie jaar lang alleen geweest. Dat verhaal kan je hier lezen. En ik heb zwarte sneeuw gezien, veel zwarte sneeuw. Want wat weet een 18 jarige nu van baby’s, het huishouden en financiële toestanden. Drie jaar lang heb ik geploeterd en op automatische piloot geleefd.

Ik ging van de ene job naar de andere. Eerlijk gezegd werd ik niet gelukkig van postbode zijn of mensen bedienen in de MC Donalds. Dus besloot ik opnieuw achter de schoolbanken te kruipen en me via de VDAB aan te melden voor een cursus. Eentje waar ik zelf achter stond en wat ik mezelf toch wel langer dan een paar maanden zag doen. Ik volgde een cursus begeleidster buitenschoolse kinderopvang. Ideaal te combineren met de kindjes.

Na een aantal maanden had ik eindelijk dat felbegeerde papiertje op zak. En net op dat ogenblik kreeg ik een aanbod om 1 jaar op het gemeentehuis te werken op de verkeersdienst. Die kans heb ik met 2 handen gegrepen. De kinderen zaten intussen op school en een 9 to 5 valt ook wel te combineren met schoolgaande jeugd.

Toen ik eindelijk het gevoel had dat alles een beetje beter begon te verlopen, overleed mijn grootvader, totaal onverwacht. De man waar ik meer dan de helft van mijn jeugd doorbracht, degene die altijd achter mij stond, mijn rots in de branding.
Nog nooit was ik geconfronteerd met zo een groot verdriet en gemis.

Maar ik ben er vast van overtuigd dat alles in het leven gebeurt met een reden. Net als het feit dat ik de dag voor het overlijden de liefde van mijn leven tegen kwam. Toevallig op café, stond hij plots voor mij.

Weken spookt hij door mijn hoofd tot we via gezamenlijke vrienden aan elkaar werden voorgesteld. Wat was het zalig om opnieuw verliefd te zijn maar tegelijkertijd was ik zo bang. Want ik was niet meer alleen. Wat als het niet klikte met de meisjes? Al snel bleek dat ik me totaal geen zorgen moest maken, die drie waren na hun eerste ontmoeting al onafscheidelijk en niet snel erna viel voor het eerst het woordje papa. Meneer liefde is nooit meer weggegaan.

En ik, ik ben er vast van overtuigd dat pepe er voor iets tussen zit!

Kartoffelsalade op grootmoeders wijze

Ons meme is van Tsjechië en van haar leerde ik dit simpele gerechtje maken. Vaak maak ik het met de restjes van de gekookte aardappelen die ik over heb. Want na al die jaren kan ik jammer genoeg nog steeds niet deftig inschatten hoeveel aardappelen ik moet schillen voor ons allemaal.

Buiten de gekookte aardappelen heb je ook nog dit nodig:

  • Hardgekookte eieren (ik maak er 10)
  • 1 ajuin
  • Augurken (beetje op gevoel)
  • Peper en nootmuskaat
  • Azijn
  • Mayonaisse

Snijdt de aardappelen in kleine stukken. Niet te klein want anders wordt het mousse. Snipper de ajuin en doe ze bij de aardappelen. Snijdt de augurken in kleine stukjes en ook dit mag bij de augurken. Gebruik 8 van de 10 eieren om door de salade te draaien, in kleine stukjes gesneden. Kruid met peper en noodmuskaat. Giet er een scheutje azijn over. Meng het geheel met mayonaise. Afhankelijk van hoeveel mayonaise jij wil.

Die alles in een kom, druk een beetje aan langs boven en gebruik de overige twee eieren om bovenop te leggen.

Smakelijk!

18, zwanger van een tweeling en alleen…

Ik was 17 toen ik voor het eerst smoorverliefd werd. Echt halsoverkop en met de hele zoo in mijn buik. Dat hij iets ouder was en net uit een relatie kwam, kon mij in al mijn naïviteit helemaal niets schelen! 

Voor het eerst waren mijn ouders ook tevreden met wie ik naar huis kwam en ik mocht ineens ook een pak meer. Ik mocht uitgaan en ze maakten geen bezwaar dat hij bleef slapen of omgekeerd. Uiteraard kreeg ik het verhaal van de bloemetjes en de bijtjes meer dan eens te horen maar de combinatie van de pil en een condoom moest toch ruim voldoende zijn niet?

We beleefden intense weken, ik was meer bij hem dan thuis met als gevolg dat mijn laatste jaar humaniora volledig verpest was. Ik had geen interesse meer in school maar vond het belangrijker dat er eten klaar stond tegen dat hij thuiskwam van zijn werk. Ik deed dan ook elke mogelijke vakantiejob om te zorgen dat hij niets tekort kwam. 

Die zomer was heet, letterlijk en figuurlijk. We gingen samen op reis en genoten van zonsondergangen, wandelingen op het strand en een rijkelijk buffet elke dag opnieuw. 

En toch was er iets in mij dat zich een beetje herpakte want ik besloot in september opnieuw met school te beginnen. Ik was vastbesloten mijn laatste jaar tot een goed einde te brengen. Vol goede moed begon ik er aan. Maar drie weken later zorgde een positieve zwangerschapstest ervoor dat mijn plannen meer dan overhoop gehaald werden. 

Hij wou geen kinderen dat had hij me dan ook meer dan eens heel duidelijk gemaakt. Ik was ervan overtuigd dat dat na jaren wel zou veranderen. Wist ik veel dat het allemaal iets sneller zou gaan. Dat hij daar niet blij mee was, is het grootste understatement dat er maar kan zijn. 

Elk verwijt dat je je kan inbeelden heb ik te horen gekregen. Van: je deed het expres tot het is niet van mij, alles heb ik gehoord. Ik zou zelfs de zwangerschap gefaket hebben om hem aan mij te binden. Een echo kon hem niet tot bezinnen brengen. Hij sleurde mij net niet aan mijn haren naar zijn eigen huisarts waar hij me verplichtte een test te doen zodat hij met eigen ogen kon zien dat ik hem niet beduvelde.

Daarna heeft hij nog een aantal keer op zijn knieën voor mij gezeten. Hij hoopte mij te kunnen overtuigen om abortus te plegen. Toen dat niet lukte, mocht ik mijn valiezen inpakken en stond ik op straat. Zes weken zwanger van wat 2 weken later een tweeling zou blijken! 

Hem heb ik nooit meer gezien. En ik, ik ben intussen 19 jaar trotse mama van twee schatten van dochters! 

Bellewaerde Fiësta Mortal

Zaterdagochtend bij het krieken van de dag, lichtten we vier kinderen uit hun bed, de vijfde moeten we nog ophalen bij oma. We gaan naar Bellewaerde en ik geef grif toe, ik ben nogal fanatiek. Ze gaan open om 10u dus deze mama wil daar dan ook zijn, iets met ten volle gebruik maken van de openingsuren. Dat maakt dat we om 8.15 richting Ieper vertrekken. Maar geen kat die tegenspreekt want er wacht ons een dag vol rollercoaster en halloween plezier!

Auto geparkeerd, rugzakken mee en richting ingang! Wauw, hoe vlot ging dit, na enkele minuten zijn we binnen en kan ons avontuur beginnen!

Mijn kinderen zijn nergens bang van als het op attracties aankomt. Snel, overkop, achterwaarts, enfin je snapt het, mama en papa ontsnappen nergens aan! Gelukkig zijn we allebei ook even enthousiast!!

Op de Boomerang voor de gelegenheid omgedoopt tot ‘El Bumeran de Los Mortales’
Bengal Rapid River
El Toro

We deden ook de Hurucan, the waterfall of death en alle andere mogelijke attractie in het park te vinden. De meeste namen van de attracties kregen een Halloween tintje, zo werd de Screaming Eagle omgedoopt in de Mortal Scream en de boomstammetjes varen nu over de Mortal River.

Terwijl we van de ene attractie naar de andere wandelen, worden we compleet ondergedompeld in de Halloweensfeer. Het park is volledig versierd met honderden reusachtige pompoenen, skeletten en nog veel meer prachtige decoratie!

Doorheen het park lopen ook verschillende Halloween figuren. Hun make up en kostuums zijn fenomenaal. Net als de personages die in de spookhuizen de boel op stelten zetten. Over de spookhuizen gesproken, er wordt aangeraden ze te betreden vanaf 14 jaar en echt, gewoon luisteren. Ik ben van mijn leven nog nooit zo bang geweest als in het Fantasylum griezelziekenhuis! Uiteraard weet ik dat alles nep is en dat het allemaal figuranten zijn maar echt, ze hebben mij de stuipen op het lijf gejaagd!

Er lopen 2 shows in het park, Immortality en de Bubble show. Wij gingen kijken naar de eerst en we waren onder de indruk. Een combinatie van magie en dans. Opnieuw heel veel aandacht voor de make up en kostuums. Aangezien er niet mocht gefilmd worden of geen foto’s genomen mochten worden, ga ik er ook niet te veel over vertellen. Ga hem zeker bezoeken als je er bent, je zal het je niet beklagen!

We hadden een geweldige dag. Mooi weer en weinig volk. We genoten van het pretpark en van een dag quality time met ons gezin!

Deze dag werd mogelijk gemaakt door Maison Slash waarvoor we enorm dankbaar zijn.

The Smile Safari

Je kent ze wel, de instagrammers die tot het uiterste gaan voor de ideale insta pic! Wel momenteel kan ook jij die topfoto scoren!

In Tour en taxi te Brussel loopt momenteel het grootste Instagram museum ter wereld, The Smile Safari. Je vindt er supercoole hoekjes waar je foto’s kan nemen! Een kluis binnenbreken, zwemmen in een bad vol geld, ongeneerd in een ballenbad duiken, je kan het zo gek niet bedenken!

Kijk vooral mee:

Wij ontdekten er ook het nieuwste lid van de Instax familie. De instax mini link, een klein draagbaar printertje waarmee je via de app heel snel foto’s afprint vanop je smartphone! Het bakje kan in- of uitzoomen en foto’s kantelen naargelang de richting waarin je het houdt! Echt een hebbeding om te geven of te krijgen tijdens de feestdagen!

Openbedrijvendag 2019

Phebe volgt ondernemen op school en kreeg de opdracht om op de openbedrijvendag op bezoek te gaan bij een van de deelnemers. We gingen dus op zoek naar iets in de buurt. Papa speurde het internet af en kwam uit bij de Watergroep in Kluizen. Een 20tal minuutjes rijden en interessant.

Eenmaal aangekomen zagen we het treintje voor onze neus wegrijden dus gingen we eerst binnen op ontdekking.

We kregen informatie over hoe de Watergroep er voor zorgt dat er in de derdewereldlanden waterputten worden gebouwd om zo drinkbaar water te voorzien en de kindersterfte te doen dalen.

Daarna kwamen we in het labo terecht en mochten we deelnemen aan een aantal proefjes! Als eerste mocht Phebe kleurstof en azijn toevoegen aan zuiver water! Dat water werd dan door actief kool gegoten en kwam er gezuiverd terug uit. Zowel kleur als geur waren verdwenen.

Daarna volgde een smaaktest. We kregen 4 verschillende soorten water voorgeschoteld en moesten proberen om het kraantjeswater er uit te halen! Zowel mama als Phebe raadden het juist. Papa gokte verkeerd !

Vervolgens was het tijd om het treintjes te stappen. We reden langs het volledige spaarbekken en kregen tegelijk uitleg. Er staan maar liefst meer dan 17000 zonnepanelen die de Watergroep van stroom voorzien. En 5200000 gezinnen worden voorzien van water dankzij hen.

Via het zuiveringsstation ging onze tocht verder. We kregen de verschillende stadia van het zuiveren te zien en kregen overal de gepaste uitleg bij! Heel interessant om te leren hoe water nu eigenlijk gezuiverd wordt.

We rondden af met een glaasje getapt vers kraantjeswater! En nog vlug op de foto met Herman Verbruggen (aka Markske van De Kampioenen).

Liefs, Sofie! X