Einde van de lockdown light of net niet..

Miljoenen mensen zaten vrijdag op het puntje van hun stoel met een chipke en een glaasje. Want de verwachtingen waren hooggespannen. Is die exit nu eindelijk na 6 lange weken in zicht?

Afstand houden

Aangezien de jeugd graag terug naar school wil, herhalen we eerst schools gewijs wat we de laatste weken geleerd hebben! Afstand houden, hoesten en niezen in de elleboog en papieren zakdoeken gebruiken.

Met wat bedankingen van de premier naar ieder van de bevolking kunnen we dan eindelijk beginnen aan het langverwachte resultaat van die urendurende vergadering.

Powerpoint

Na 4 mei veranderd er eigenlijk niets behalve dan dat stoffenwinkels ook open mogen. Logisch, we moeten die mondmaskers, die nu ineens wel nodig zijn, toch ergens zelf kunnen kopen want voldoende voor iedereen, zjjn er nog steeds niet.

11 mei: winkels mogen weer open. Hoeraaaa, massaal naar de Action en naar het Kruidvat. Maar durf geen familie of vrienden te bezoeken want het zal je zuur opbreken!

Je mag wel met twee vrienden gaan sporten in de buitenlucht. Maar diezelfde twee vrienden zijn niet welkom in je tuin! Zelfde buitenlucht denk ik dan.

18 mei: scholen mogen open. Enfin, die mogen eigenlijk op 15 mei al eens proefdraaien! Maar ze konden niet kiezen tussen die twee datums dus vandaar dat die 15de een proefdag is. Goed, het eerste, tweede en zesde leerjaar mag naar school. Het is te zeggen, ze mogen in groepjes van maximum tien les krijgen. En de andere leerjaren? Die mogen ook naar school, Ahja want er is opvang voor iedereen die werkt. Het overgrote deel van de mensen dus.

Kleuters moeten thuisblijven. Zeker tot einde mei. Tenzij je werkt, dan is er opvang. Opnieuw, heel wat mensen gaan aan de slag, dus veel kinderen zullen ook terug op school zijn voor die opvang.

In het middelbaar mag alleen het 6de naar school. En ineens wordt daar zaterdagmiddag ook het tweede en vierde aan toegevoegd. Dat stond niet in die PowerPoint. Of misschien kon ik de kleine lettertjes niet goed lezen.

Moederdag

En dan de klucht van vandaag. Moederdag gaat niet door op 10 mei dit jaar. Neen, meneer Jambon gaat er persoonlijk voor zorgen dat dat dit jaar op 17 mei valt. Wel enkel in Vlaanderen. Ahja, want bloemenwinkels mogen pas 11 mei open. Maar durf niet op bezoek gaan bij je mama die 17de mei.

Maar aan alles valt een mouw te passen! Want als je nu gewoon afspreekt in de Hema, de Ikea, de weet ik veel wat, dan mag het wel! Mits mondmasker en afstand.

Die hebben dus 8u samengezeten om hiermee af te komen. Nog meer verwarring dan dat er al was.

Ik hoop dat we als persoon beter doen dan het voorbeeld dat we krijgen van uit de regering. Want née meneer de Duitse minister en meneer DiRupo, het is niet oké om met jullie hoofden tegen elkaar te fluisteren. Ook voor jullie is het anderhalve meter!

Leerkrachten

De afgelopen weken is er massaal veel kritiek gekomen op de leerkrachten. Die mensen zitten immers al weken op hun gat zonder ook maar ene klop uit te voeren! Benieuwd wat er nu allemaal weer zal gezeverd worden over hen. Want met wat nu van hen verwacht wordt, kan ik mij voorstellen dat die mensen echt het bos door de bomen niet zien.

Uitnodiging

Bij deze zijn jullie ook uitgenodigd om de verjaardag van de oudste twee, die van mijn man en de mijne, de jongste dochter en de oudste zoon te komen vieren. Niet bij ons thuis. Neen, we gaan op locatie deze keer. Ik dacht aan de carrefour ofzo. Daar mogen we afspreken en hebben we drank en hapjes bij de hand!

Geniet van jullie weekend!

Wat vliegt de tijd!

Ik denk dat ik maximum 5, nee misschien toch 10 keer met mijn ogen geknipperd heb. En poef, ik heb twee dochters van 20. Hoe dan?

Het zijn er twee

Het lijkt wel gisteren dat de gynaecoloog zei dat jullie echt wel met twee in mijn buik zaten. Twee identieke minimensjes die 8,5 maanden lang ervoor gezorgd hebben dat ik een easy peasy zwangerschap had. Een vlotte bevalling en een start in het ziekenhuis later stonden we in de “echte” wereld.

Bumpy ride

Dat het niet makkelijk was, is een understatement. Want geef toe, twee pagadders, alleen gaan wonen en ergens een poging doen om te gaan werken als je 19 bent, mission impossible zou je denken. Er was hulp he, papa, mama en de grootouders maar uiteindelijk moest ik wel voor jullie zorgen, logisch ook. Dus die automatische piloot waar iedereen het wel eens over heeft, was toen mijn beste vriend.

Opgroeien is ook niet makkelijk! Van baby naar de peuterpubertijd maar dan maal twee, een roller-coaster is er niets tegen. In je kleuterjaren verhuizen, van school veranderen, nieuwe vriendjes leren kennen, makkelijk was dat allemaal niet. Maar jullie hadden elkaar. Hoewel, eens jullie kleuter waren, was het spreekwoord water en vuur zo toepasselijk. En dat ging door tot we beslisten om jullie niet meer samen in de klas te laten zitten. Topidee, echt waar! Het lager onderwijs ging dan ook een pak vlotter dan die kleuterjaren.

Tieners, de ene al wat makkelijker dan de andere (knipoog naar de moeilijkste ;-)). Kalverliefdes en toch die ene jeugdliefde. Alles passeerde de revue.

De deuren slaan nog steeds even hard toe. De zuchten klinken steeds luider en ik ben ervan overtuigd dat die ogen ooit eens uit jullie oogkassen gaan rollen maar verdomd wat ben ik trots op jullie. We hebben het toch maar gedaan. Samen, wij drie tegen de wereld!

Gelukkige verjaardag meisjes!

Tram 2, laat die alsjeblief wat trager rijden dan de vorige, deal ?

Dikke kus, mama X

Appelcupcakes

Snel een vieruurtje of een dessertje op tafel zetten? Dan zijn deze appelcupcakes of appelcakejes ideaal!

Wat heb je nodig?

  • 200 gram zelfrijzende bloem

  • 200 gram suiker
  • 200 gram boter (ik gebruik meestal zelfs wat minder)
  • 4 eieren
  • 2 appels in kleine stukjes
  • vanillesuiker

Werkwijze


Doe suiker, bloem, eieren en boter in de keukenrobot en laat mixen tot een egaal mengsel. Voeg de gewenste hoeveelheid vanillesuiker toe. Mix opnieuw.


Zet de vormpjes in een cupcakeblik. Doe een schepje deeg in elk vormpje (die de bodem bedekt). Voeg overal wat stukjes appel bij. Leg overal opnieuw een schepje deeg op.


Mijn oven is voorverwarmd op 160° heteluchtblazen. Normaal zo een 15 minuutjes erin en de cakejes zijn klaar!


Smakelijk!

Al 17 jaar weg en nog steeds zo dichtbij.

Elk jaar opnieuw is dit, 14 april, een kutdag. Ik kan het gewoon niet anders beschrijven. In het holst van de nacht kwam het telefoontje waar je van weet dat het kan komen maar dat je niet wil krijgen.

Plots was je weg, lieve pepe. Weggerukt uit ons leven. Na al die jaren snap ik het nog steeds niet. Je was geopereerd. Gezond verklaard en klaar om naar huis te gaan. En toch, ineens was het gedaan. De enige troost die we hebben, is dat je niet afgezien hebt.

Wat er ook gebeurde, je stond altijd voor me klaar. Jarenlang sliep ik bij jullie als papa moest gaan werken. Zelfs toen ik onverwacht zwanger was, was jij degene die me onvoorwaardelijk steunde, me moed insprak en zorgde dat ik telkens weer op mijn pootjes terecht kwam.

Zou je weten hoe vaak je hier vernoemd wordt? Hoe vaak ik verwijs naar jou bij bepaalde woorden of zegswijzen? “Pepe Jozef zou gezegd hebben”, weerklinkt hier wekelijks minstens een keer of twee.

Ik herinner me als de dag van gisteren hoe je elke middag opnieuw stond te wachten tot ik uit school kwam. Eerst op de speelplaats, daarna tot aan de poort, de Sint-Annabrug tot uiteindelijk de voordeur. Hoe moeilijk je ook kon stappen, je bleef trouw op post.

Ik was dan ook apetrots dat onze jongste zoon uitgerekend op jouw geboortedag, 4 september geboren werd. Geen haar op ons hoofd dat ook maar een seconde twijfelde om hem als tweede naam Jef te geven. En hij weet perfect vanwaar zijn naam komt en hij draagt hem met de grootste trots.

Pepe, er gaat geen dag voorbij dat ik je niet mis en niet aan je denk !

Ik zie je graag !

Fie x