Lekkere wafels

Ik geef het toe, wafels bakken, het is altijd al een drama geweest. Het ene recept na het andere geprobeerd maar om één of andere reden bleven die krengen altijd aan het wafelijzer plakken. Uiteindelijk zelfs een ander wafelijzer gekocht, je weet maar nooit dat het daaraan ligt he!

Tot een collega mij vorig jaar een recept bezorgde om wafels te bakken op het werk. Ik zag dat eigenlijk niet goed komen maar ik geef nooit op dus we gingen ervoor!

Ingrediënten

  • 500 gram zelfrijzende bloem
  • 125 ml melk
  • 125 ml spuitwater
  • 6 eieren
  • 150 gram gesmolten boter
  • 200 gram suiker
  • Vanillesuiker (in mijn geval veel)

Werkwijze

Ik zwier alle ingrediënten samen in de keukenrobot en laat het mixen tot alle brokjes bloem en suiker verdwenen zijn. Daarna kan het bakken beginnen!

Smakelijk!

(En merci he Delphine!)

De school start opnieuw en nu?

Toen meneer Weyts vorige week aankondigde dat alle lagere klassen opnieuw zouden kunnen starten, brulde ik heel luid naar Thies dat het zover was. Maar mijn woorden waren nog niet half verdwenen of ik stelde mij direct verschillende vragen.

Die vragen bleken niet onterecht want heel wat leerkrachten en andere ouders reageerden vol onbegrip op mijn Insta-stories. Goed, je laat dat dan wat zinken zoals dat heet en er gaan weer wat dagen over.

Dagen die zo bleek, nog verwarrender werden dan ervoor. Organisatorisch niet mogelijk? Dan passen we toch gewoon de afstandsregel aan. En het is mooi uitgelegd hé dat kinderen niet ziek worden en toch geen massaverspreider zijn. Nu goed, ik dacht, ik stuur mijn kind naar alle waarschijnlijkheid 2 dagen in de week naar school, de andere dagen kan hij perfect thuis blijven. Maar niets is minder waar, ze mogen gewoon alle dagen, behalve woensdag, terug naar school. Want meneer Weyts verkondigde toch maar mooi dat als die bubbels op de speelplaats niet lukken, het ook niet hoeft.

En als klap op de vuurpijl mogen ze ook terug turnen op school. Echt, voor mij is dit ineens vuurwerk in mijn hoofd.

Ik kan heel goed begrijpen dat andere ouders hier niet zo over denken en er ook totaal geen graten in zien. Maar deze mama heeft het er verdomd moeilijk mee. De traantjes vloeiden al rijkelijk, mijn moeder de gans gevoelens namen serieus de overhand.

Dit is absoluut geen verwijt naar de school toe, in geen enkel geval. Zij doen enkel wat zij achten dat mogelijk is.

Bij deze wil ik trouwens ook de juf van Thies tot in het oneindige bedanken. Elke week opnieuw werd de leerstof in een spel gegoten. We zagen zo onder meer de Mol passeren net als expeditie Robinson en James Bond. TikTok werd via school een hit en het raambezoekje wordt nog dagelijks vermeld! Dankjewel juf Jade!

En om af te sluiten, ik hoop dat het snel vakantie is want ik denk dat elk kind, elke ouder, elke leerkracht en noem maar op, nood heeft aan alles even los te laten.

Het komt goed!

Het huishouden ten huize Pauwels

Laat ons beginnen met te zeggen dat ik geen huishoudwonder ben. Mijn moeder zaliger ging nochthans niet slapen vooraleer alles op zijn plek stond, de afwas gedaan was en het laatste beetje was in de kast lag.Helaas, dit werkt absoluut niet voor mij. Tenzij ik graag binnen de kortste keren opgenomen wil worden ofzo. Tonnen respect voor degenen bij wie het wel werkt.Ik heb dan ook geen vast routine schema om mij door de week te ploeteren. Ik pak de zaken aan zoals ze op mijn pad komen en afhankelijk van hoe mijn humeur is. Het ligt hier dus meestal wel netjes maar niet gelekt en gelepeld zoals ze dat hier zeggen.En zoals het een groot gezin betaamd, schakel ik dus ook de kinderen en manlief in om ons huis toch iets of wat op orde te houden. De ene is daar al wat enthousiaster in dan de andere waardoor mijn gezaag vaak beperkt blijft tot 2 van de 6 huisgenoten. Ik noem bewust geen namen :-).

Verschillende methodes

We hebben al vanalles geprobeerd om de kinderen mee aan het werk te krijgen. Zo pasten we een tijdje de scrum methode toe. Maar ook dit bleek geen lang leven beschoren. Dus we gingen ons beperken tot de taken die echt wel dagelijks moeten gebeuren zoals tafel dekken, vaatwasser vullen/legen en de keuken netjes achterlaten.
Dit alles gooiden we in een overzichtelijk schema en na heel wat gepuzzeld kwamen we bij een redelijke overeenkomst.
Nu, er loopt nog steeds heel wat mis. Denk maar aan iemand die ziek is. De oudste twee die ’s avonds les hebben waardoor ze hun taken niet kunnen doen en zo hebben we elk excuus wel al tig keer gehoord.
Maar vooralsnog werkt dit het best.

En toen kwam Corona..

Tien weken geleden, of zijn het er al elf, moesten we noodgedwongen allemaal thuis blijven. Geen komen en gaan van pubers maar ook de taken die plots in getallen toenamen want thuis is ook vaker de tafel dekken en vaker de vaatwas die draait. Al bij al valt dit tot op de dag vandaag vrij goed mee. De keuken blijft al wat langer overhoop maar we knijpen een oogje dicht want het lost zichzelf meestal wel op.

Extra taken.

Alleen, door iedereen hier constant thuis te hebben, werd het voor mij moeilijker om mij door mijn andere taken te worstelen in combinatie met het schoolwerk van de jongste zoon. Daarbovenop toch een beetje toezien dat nummer 3 en 4 hun taken binnen gestuurd raken, maakt dat het huishouden een beetje verwaarloosd wordt. Ik ben ook blijven werken dus  extra tijd is er niet om alles gedaan te krijgen.De was loopt de spuigaten uit. Alsof elk van de kinderen hier met een lief zit waar ik niet van af weet. Kamers liggen nog sneller overhoop dan voordien en de frigo, die geraakt wekelijks op sneltempo leeg. Waar steken die dat toch allemaal?Gelukkig heb ik dan drie dochters die zich “met plezier” mee over de was ontfermen en er voor zorgen dat vooral de plooiwas snel gedaan geraakt. Ik laat ze nu ook wat strijken maar ik denk dat de meeste mama’s wel zullen herkennen dat ze dit toch nog liefst zelf doen.Ja, ik zit af en toe te kwijlen op die prachtige foto’s op Instagram waar geen speelgoed, laptop of glas in de weg staat. Maar het is wat het is. En wij voelen ons goed bij hoe het hier draait. Ik mag dus zeker niet klagen van de afgelopen weken. Ook al verliep niet altijd alles “volgens de boekjes”, we overleefden alles als gezin en daar ben ik echt trots op!