Zwanger na amper 3 maanden samen…

Als het goed zit, zit het goed. Dat voel je in elke vezel van je lijf. Uren en uren hebben we gepraat. Over hoe we het leven zien in de toekomst, over kinderen, over echt alles wat je maar kan bedenken. Elk puzzelstukje viel op zijn plaats. Mijn hart werd enkel maar groter. Je kan hier lezen hoe we elkaar ontmoet hebben.

En hoe gek het ook klinkt, na 2 maanden samen waren we zo zeker van elkaar dat ik stopte met de pil en we hoopten dat er snel een broertje of zusje zou volgen voor de twee meisjes. Niemand die ooit had gedacht dat ik 1 maand later tranen van geluk zou huilen op het toilet omdat er twee streepjes verschenen op die zwangerschapstest. Ik deed er nog twee voor de zekerheid maar ook die waren overduidelijk! We waren zwanger van nummertje drie. Nummertje 3 voor zowel mij als meneer liefde want die eerste twee had hij al volledig in zijn hart gesloten.

En dan komt het moment dat je voor het eerst naar de gynaecoloog mag. Spannend, zal alles wel oké zijn? Maar hij stelde ons al snel gerust en we konden opgelucht adem halen. Tot hij even later zei: “Het zal ook een tweeling zijn!” Ik denk dat we alle twee lijkbleek zagen. Meneer de gynaecoloog herpakte zich dan ook snel door te vervolgend: “van sterrenbeeld hé.”

Ik had een droomzwangerschap. Geen kwaaltje, geen krampje, helemaal niets. Na 13 weken wisten we dat we een derde dochter kregen. Iets waar de grote zussen superblij mee waren! Papa hoopte stiekem op een jongen maar geloof mij, ze draaide hem al snel rond haar kleine vingertje en nu nog zal ze sneller naar hem gaan dan dat ze naar mij komt.

Phebe werd op 2 juni 2004 geboren na een zwangerschap van 38 weken. Een jongedame die al snel begreep dat mama graag slaapt ’s nachts. Eentje die alles deed volgens “het boekje”.

Ze groeide als kool, liep toen ze 1 was. Riep sneller mama en papa dan we ons konden inbeelden. En zorgde ervoor dat zowel haar meme en pepe hun hart ook 1 maat groeide.

Intussen is ze een jongedame van 15. Een behulpzame meid die weet waarvoor ze staat en weet wat ze wil bereiken in het leven. Zo eentje die meer aan een ander denkt dan aan zichzelf. Eentje waar we al snel even trots op waren als op die twee zussen van haar.

Liefs, Fie

Scrum-methode

Zoals hier beloofd, vertel ik jullie graag wat meer over de scrum-methode die we thuis gebruiken om Thies wat meer structuur te bieden! Vooraleerst is dit een methode die eigenlijk binnen bedrijven gebruikt wordt om werknemers aan te zetten tot betere resultaten, hen uit te dagen! Met een beetje verbeelding en serieus wat aanpassing heb ik er een redelijk succesvolle methode van gemaakt voor thuis. Ik zeg redelijk want geloof mij, mijn kinderen zijn fantasievol en kunnen creatief omspringen met alles wat hen aangeboden wordt.

Om te beginnen heeft het mij heel veel tijd gekost. Pictogrammen zoeken, printen, knippen, lamineren en daarna magneettape aan bevestigen want de hele planning hangt hier aan de koelkast. Daarna hetzelfde voor de dagen van de week, de naamkaartjes en de tijdstippen. Ik heb ook nog met de dymo de specifieke taakjes geprint en erop gekleefd want zoals gezegd, de fantasie van mijn kinderen kent bizar weinig grenzen.

Pictogrammen vond ik hier:

img_1281
img_1280
img_1278

Wij kozen uiteraard voor pictogrammen die voor ons gezin van toepassing zijn. Af en toe print ik er eentje bij, ook al is het maar voor eenmalig gebruik (zoals optreden met het koor), het brengt gewoon veel duidelijkheid!

Qua tijdstippen ben ik nog een beetje zoekende. Ik heb voorlopig periodes gemaakt zoals na school of tijdens het weekend in de voormiddag maar onze oudste zoon (die totaal onverwacht ook heel veel baat heeft bij de methode) zou liever hebben dat ik gedetailleerder te werk ga en echt met specifieke uren ga werken.

img_1282
img_1284

Ik begrijp zijn redenering volledig maar onze frigo waar alles ophangt is maar een normaal ding dus je kan je wel voorstellen dat als alle taakjes en dan nog eens gedetailleerde uren er ophangen, er niet veel frigo overblijft.

img_1276
img_1277

Er hangen voor alle kinderen taakjes op omdat we Thies niet het gevoel willen geven dat het enkel voor hem is! Bij de oudste twee hangen er ook vaak minder taakjes of andere taken omdat ze hele andere uren hebben dan de rest en op andere uren thuis zijn of later.

Ik probeer de dag ervoor, als alle taakjes weg zijn, de volgende dag klaar te leggen. Eerlijkheid gebied mij om te zeggen dat ik het soms zo druk heb dat ik het wel eens durf te vergeten en nu met de vakantie loopt alles wat losser! Maar maandag vliegen we er terug met goede moed in! (Oeps, zondagavond bedoel ik ;-))

Heb je ideeën of opmerkingen die het mij nog duidelijker kunnen maken, reageer gerust of stuur mij een berichtje! Ik sta open voor alles wat de structuur makkelijker maakt!