Drie jaar single mom en toen kwam hij…

Na de geboorte van de meisjes ben ik drie jaar lang alleen geweest. Dat verhaal kan je hier lezen. En ik heb zwarte sneeuw gezien, veel zwarte sneeuw. Want wat weet een 18 jarige nu van baby’s, het huishouden en financiële toestanden. Drie jaar lang heb ik geploeterd en op automatische piloot geleefd.

Ik ging van de ene job naar de andere. Eerlijk gezegd werd ik niet gelukkig van postbode zijn of mensen bedienen in de MC Donalds. Dus besloot ik opnieuw achter de schoolbanken te kruipen en me via de VDAB aan te melden voor een cursus. Eentje waar ik zelf achter stond en wat ik mezelf toch wel langer dan een paar maanden zag doen. Ik volgde een cursus begeleidster buitenschoolse kinderopvang. Ideaal te combineren met de kindjes.

Na een aantal maanden had ik eindelijk dat felbegeerde papiertje op zak. En net op dat ogenblik kreeg ik een aanbod om 1 jaar op het gemeentehuis te werken op de verkeersdienst. Die kans heb ik met 2 handen gegrepen. De kinderen zaten intussen op school en een 9 to 5 valt ook wel te combineren met schoolgaande jeugd.

Toen ik eindelijk het gevoel had dat alles een beetje beter begon te verlopen, overleed mijn grootvader, totaal onverwacht. De man waar ik meer dan de helft van mijn jeugd doorbracht, degene die altijd achter mij stond, mijn rots in de branding.
Nog nooit was ik geconfronteerd met zo een groot verdriet en gemis.

Maar ik ben er vast van overtuigd dat alles in het leven gebeurt met een reden. Net als het feit dat ik de dag voor het overlijden de liefde van mijn leven tegen kwam. Toevallig op café, stond hij plots voor mij.

Weken spookt hij door mijn hoofd tot we via gezamenlijke vrienden aan elkaar werden voorgesteld. Wat was het zalig om opnieuw verliefd te zijn maar tegelijkertijd was ik zo bang. Want ik was niet meer alleen. Wat als het niet klikte met de meisjes? Al snel bleek dat ik me totaal geen zorgen moest maken, die drie waren na hun eerste ontmoeting al onafscheidelijk en niet snel erna viel voor het eerst het woordje papa. Meneer liefde is nooit meer weggegaan.

En ik, ik ben er vast van overtuigd dat pepe er voor iets tussen zit!

Scrum-methode

Zoals hier beloofd, vertel ik jullie graag wat meer over de scrum-methode die we thuis gebruiken om Thies wat meer structuur te bieden! Vooraleerst is dit een methode die eigenlijk binnen bedrijven gebruikt wordt om werknemers aan te zetten tot betere resultaten, hen uit te dagen! Met een beetje verbeelding en serieus wat aanpassing heb ik er een redelijk succesvolle methode van gemaakt voor thuis. Ik zeg redelijk want geloof mij, mijn kinderen zijn fantasievol en kunnen creatief omspringen met alles wat hen aangeboden wordt.

Om te beginnen heeft het mij heel veel tijd gekost. Pictogrammen zoeken, printen, knippen, lamineren en daarna magneettape aan bevestigen want de hele planning hangt hier aan de koelkast. Daarna hetzelfde voor de dagen van de week, de naamkaartjes en de tijdstippen. Ik heb ook nog met de dymo de specifieke taakjes geprint en erop gekleefd want zoals gezegd, de fantasie van mijn kinderen kent bizar weinig grenzen.

Pictogrammen vond ik hier:

img_1281
img_1280
img_1278

Wij kozen uiteraard voor pictogrammen die voor ons gezin van toepassing zijn. Af en toe print ik er eentje bij, ook al is het maar voor eenmalig gebruik (zoals optreden met het koor), het brengt gewoon veel duidelijkheid!

Qua tijdstippen ben ik nog een beetje zoekende. Ik heb voorlopig periodes gemaakt zoals na school of tijdens het weekend in de voormiddag maar onze oudste zoon (die totaal onverwacht ook heel veel baat heeft bij de methode) zou liever hebben dat ik gedetailleerder te werk ga en echt met specifieke uren ga werken.

img_1282
img_1284

Ik begrijp zijn redenering volledig maar onze frigo waar alles ophangt is maar een normaal ding dus je kan je wel voorstellen dat als alle taakjes en dan nog eens gedetailleerde uren er ophangen, er niet veel frigo overblijft.

img_1276
img_1277

Er hangen voor alle kinderen taakjes op omdat we Thies niet het gevoel willen geven dat het enkel voor hem is! Bij de oudste twee hangen er ook vaak minder taakjes of andere taken omdat ze hele andere uren hebben dan de rest en op andere uren thuis zijn of later.

Ik probeer de dag ervoor, als alle taakjes weg zijn, de volgende dag klaar te leggen. Eerlijkheid gebied mij om te zeggen dat ik het soms zo druk heb dat ik het wel eens durf te vergeten en nu met de vakantie loopt alles wat losser! Maar maandag vliegen we er terug met goede moed in! (Oeps, zondagavond bedoel ik ;-))

Heb je ideeën of opmerkingen die het mij nog duidelijker kunnen maken, reageer gerust of stuur mij een berichtje! Ik sta open voor alles wat de structuur makkelijker maakt!